O akşam hep birlikte benim evimde kaldık. Sara kollarımın arasında uyurken Savaş'la gözlerimizin içine bakarak uykuya dalmıştık. Sabah gözlerimi açtığımda Sara gülümseyerek bize bakıyordu. Gülümseyip "günaydın" dedim.
"Günaydın anne."
Evin içi buz gibiydi. Üşümediğini bilsem de küçük bedenini kollarımın arasına alıp saçlarını öptüm. Onu korumak ister gibi sıkı sıkı sarıldım. Boncuk gözlerini gözlerimden bir saniye çekmiyordu. Sanki her an gitmemden korkar gibi.
Gitmezdim. Ne onu ne de Savaş'ı bırakırdım. Bundan sonra onlarla kalacaktım. Soğukta yaşamayı öğrenecek, güçlü olacaktım. Her ne kadar uyum sağlamam zor olsa da başaracağımı düşünüyordum.
Yanımda uyuyan Savaş kıpırdayınca bakışlarımı ona çevirdim. Gözlerini aralayıp tebessüm etti. Gözlerini ovuşturup yanıma yaklaştı. "Seninle uy
