Sabah gözlerimi açtığımda Ateş yatakta değildi, ayağa kalkıp etrafa baktım ama yoktu, mutfağa her yere baktım ama yoktu hiçbir yerde. Birden karnıma derin bir acı saplandı ve panikle elimi karnıma yani bebeğime götürdüm. Ellerim kan içerisindeydi, hızla yatak odasına çıktım.
"Ateş!" diye bağırıyordum ama sesim çıkmıyordu. Yatağın her tarafı kan içerisindeydi, birden birisi kollarıma dokundu. Ateş bana bakıyordu, saçları dağılmıştı, gözleri yorgun görünüyordu. Elindeki bıcağı karnıma sapladı, çığlık atıyordum ama sesim çıkmıyordu.
"Bebeğimizi koruyamadım" diyordu. Göz yaşlarım yanaklarımdan aşağı hızla akıyordu.
"Ateş yapma" diyebildim sadece ama o bıcağı bana saplamaya devam ediyordu. Daha sonra bıçağı kendi kalbine saplayıp diz çöktü önümde.
"Özür dilerim güzelim, ben koruyamadım sizi
