Derman, elimi bıraktığında o kafenin biraz ilerisinde, parke taşlı kaldırımın üzerinde koşuşturuyorduk. Uzaktan belki eğlenceli bir çift olarak görünüyor olabilirdik ama bunun bile belli bir süresi vardı, o da benim onun öfkesinin kılıfının merakında, "Derman Abi, ben ne yaptım da bana kızıyorsun Allah aşkına?" dediğim andı. Çünkü Derman, yangın yeri gözlerini üzerime dikip, yönünü bütünüyle bana çevirdiği an çivi gibi olduğu yere kendini de beni de mıhladı. "Beni büyük hayal kırıklığına uğrattın Aydan, hangi ara İstanbul kızı oldun da erkeklere kur yapıyorsun?" Aslında bu söylediklerini hakaret addetmem gerekirdi ama ben onun bana karşı fedakar olan tarafına öyle amadeydim ki, öyle bir lafla arkamı dönüp ona tavır alacak değildim. Öyle de yaptım. Kendimi savunmaya o yeniden yoluna dönüp a
