Şafak henüz sökerken kalktım yataktan. Hiç uyuyamamıştım, hiç dinlenememiş... Odadan çıkıp, banyoya geçerken annemin aralık kapısına başımı uzattım. Yatağında sızmış, yalnız bir kadındı! Kendini savunurken bahsine ait yazgı lafları geldi aklıma... Annem yazgısı yüzünden mi bu haldeydi diye sorguladım? Onu hiç anlamayacaktım. Hiç! Hazırlanmam her sabahkinden biraz uzun sürdü. Ağır aksak hareketlerle gidip geliyordum. Zırvalıyordum çoğu kez. Aklıma yer yer babam düşüyordu ama hep kalan Derman'ın hayaliydi. Yaşattıkları, yaşanmışlıklarımız... Onun da böyle hissettiğini söyledim kendime. Bir başına kalınca hatırına düşenler bazen benim, bazen de Elif! Neşe'yi uyandırdım. Mutfakta kahvaltısını yaptırdım, giydirdim üzerini... Varlığını benim varlığımın yanına da yazgının neden hazır ettiğini dah
