“Sence bu mu, yoksa bu mu?”
Defne’nin görmesi için her iki elbiseyi kaldırdım. Mağazanın koltuğuna oturmuş, ağzındaki yemeği zorlukla yutarken parmağını kaldırdı. Gözlerimi devirmemek için kendimi zor tuttum. Deli kız, sözde alışveriş yapmaya gelmiştik ama geldiğimizden beri ağzı dışında hiçbir uzvusunu çalıştırmıyordu.
“Defne!”
“Hö? Öhm!” dedi, ağzındaki lokmayı yuttu ve şirince gülümsemeye çalıştı. Ağzının kenarlarında kalan kırıntıları silerek elbiselere baktı. “İkisi de çok kötü. Canım mahalle düğününe gitmiyoruz, bir davete katılıyoruz.”
“Off!” diyerek yorgunlukla omzumu düşürdüğümde elindeki simitten bir ısırık daha aldı. “Bana diyorsun ama geldiğimizden beri tek bir elbiseye bakmadın. Nasıl seçeceğiz?” diye sorduğumda burnunu kıvırdı.
Elbise pek umurunda değildi.
“Bo çok güzel
