Bahar;
Sabah gözlerimi araladığımda tepemde gülüşmeler ve konuşmalar vardı. Gözlerimi odada gezdirdiğimde kızları görmüştüm. Gülümseyerek doğrulmaya çalıştım. Ama sağlam elimi sımsıkı tutan el buna izin vermiyordu. Bakışlarımı elime, ardından sahibine çevirdim. "Gökay! Uyansana! Şişt! Gökay! Uyan!" elimi çekmeye çalıştım. İki eliyle elime sarıldı. "Gökay! Elimi bırak!" Kızlar gülmeye hala devam ediyordu. Sinirle onlara baktıktan sonra Gökay'a döndüm. "Ah! Gökay! İmdat!" çığlık attım. Gökay hızla kalkıp elimi bıraktı. Salak salak etrafta koşuşturdu. Onun bu haline kahkaha atmaya başladığımda sinirle bana baktı. "Günaydın." sevimli olduğumu düşünerek mırıldandığımda elleriyle yüzünü kapattı. "Ne kadar korktum senin haberin var mı?" "Ama elimi bırakmıyordun." derin bir nefes alıp ellerini yü
