Gözde;
Şirinle birlikte Algı'nın bize bıraktığı mektubun başında bekliyorduk. Şirin iç çekerek ağlıyordu. Ben anlamaya çalışıyordum. Nereye gitmişti? Adres bırakmamıştı. Aramalarımıza cevap vermiyordu. Ulaşabileceğimiz bir numarası bile yoktu. "Şirin ağlama. Düşün, nereye gitmiş olabileceğini düşün." "Gözde ölüm diyordu. İntihar etmemiştir değil mi?" bu gerçeği kafamdan attım. "Algı asla öyle bir şey yapmaz." "O zaman neden gitti?" "Şirin bilmiyorum tamam mı? Bilmiyorum." "Maraz nereden öğrendi?" "Pamir'e de mektup bırakmıştır belki." "Ne yapacağız?" "Bahar'a haber verelim. Belki ona bir şey demiştir." "Tamam hazırlan hemen gidelim. Yüzyüze konuşalım. Panik olmasın." ardından hızla hazırlanıp evden çıktık. Bahar'a gidene kadar Şirin tüm felaket senaryolarını bana anlatmıştı. Evin kapısını
