Algı;
Gözlerimden akan yaşlarla birlikte kağıdı katlayıp zarfa koyduktan sonra yatağa girip hıçkırarak ağlamaya başladım. Nefret ediyordum. Mecbur bırakılmaktan nefret ediyordum. Çalan telefonumla gözlerimi sildim. Maraz arıyordu. Hissetmiş miydi? "A-Alo?" "Algı uyandırmadım değil mi?" "Hayır bir sorun mu var?" "Bahçeye gelebilir misin?" "Evet." "Tamam o zaman 5 dakika sonra bahçedeyim." kapattıktan sonra banyoya girip elimi yüzümü yıkadım. Zarfları cebime koyduktan sonra hızlı adımlarla aşağı indim. Kızlar uyumuştu. Bahçeye çıktıktan sonra etrafıma bakındım. Birkaç dakika sonra Maraz geldi. "Bu saatte rahatsız ettiğim için üzgünüm Pamir'in odasında senin kolyeni buldum." elindeki kolyeyi gösterdi. Elim hemen boynuma giderken ikinci kolyem olan üzerinde küçük kalpler olan kolyemin olmadığ
