Elimdeki sucuğu, yaşadığım her şeyin intikamını alırcasına sert kesiyordum. Vurduğum her bıçak darbesinde altındaki doğrama tahtası sarsılıyordu ama bu benim umrumda değildi. Dün o bilinmeyen denen şırfıntı sinirimi bozmuştu.
Onu elime geçirsem var ya... Bu sucuk gibi doğrayacağım onu.
Elbette dün beni uykusuz bırakacak kadar sinir bozucu değildi ama yine de sinirlendirmişti beni. Yazdıklarını, o cinayeti nereden öğrendiğini ve benden neden nefret ettiğini değil, kim olduğunu merak ediyordum. Hatta tek derdim buydu.
Kimdi o kız?
Tabi kızsa... Belki de erkek?
Tekrar bir bıçak darbesi vurduğumda Özgür bıkkın bir nefes verdi.
"Lorin bu neyin öfkesi?"
Elleri bilgisayar klavyesinde hızla gezinirken bana bakmadan konuşmaya devam etti. "Şuan önemli bir işim var. Bunu bitireyim, söz sana y
