Tertemiz başlamak için yeni bir deftere değil, yeni bir kendime ihtiyacım var…
Tanrısal Ses.
Uyandığında ağlıyordu. Damlalar kalbinden gözlerine taşıyor, gözlerinden yerlere akıyordu. Düşündü ama öncesi yoktu. Düşüncelerinin öncesini getiremiyordu. Uyanmıştı ve ne kadar zorlasa da göz kapakları üçüncü bir kapanışa hayır diyordu. Boş odasına dolan güneşin çiçekli kokusu bembeyaz hayalleri önüne seriyordu… Bir saniyeliğine bambaşka dünyaya gidiyor sonra yine başladığı noktaya dönüyordu. Sıcacık günden içi dolu bir nefes aldı. Suyu yüzünde hissetmeden önce aynaya baktı. Kahverengi gözlerini çevreleyen kurumuş rimel kalıntıları, bol topraklı bir gölün çevresini sarmış çamur öbeklerinden farksızdı. Sonra… O gölün içi derindi. İçine dalmaktan korkacağı kadar derin… Düşüncelerini dağıtma
