ARJİN
Titrememek, ya da herhangi bir kasılma belirtisi göstermemek için kendimi o kadar çok zor sıkıyordum ki... Ama güçlü olmak zorundaydım. Yaptığımız bu hatanın bedelini tek başıma ödemeyecektim. Kimse bilmediği sürece ortada bir bedel de olmayacaktı. Ferman da buna dahildi. Gerçekleri bildikten sonra nasıl bir manyaklık yapacağını bilmediğim için ona söyleyemezdim.
“Günaydın,” dedim nazikçe başımı eğerek.
O tok ve sert sesiyle ifadesiz bir şekilde, “Günaydın.” dedi. Benim aksime pek de nazik bir tonlama yoktu sanki de neyse. Sonra gözlerim Mihriban teyzeye kaydı. Adeta ışıldayan gözleriyle bana bakıyordu. Mihriban teyze konuşmuyor, yürümüyordu. Kalem bile tutmuyordu eli. En azından eli kalem tutsaydı onu daha iyi anlardık. Her şeyi bize söyleyebilirdi.
“Mihriban teyzem,” dedim gü
