Anka'nın Anlatımından Devam
Yaman kapıyı tıklattıktan sonra içeri girdi. Selam verirken ben de arkasından içeri girip albaya baktım. Ama zaten tanıdık bir sima görünce çok şaşırmıştım. "Mustafa amca?" uzun zamandır görmemiştim onu. Görünce şaşırdım bu yüzden.
"Gel kızım." dedi ayağa kalkıp babacan bir tavırla sarıldı bana.
Mustafa Gövler, babamın eski yakın dostlarından biriydi. Bayadır görüşmemiştik, bir dört beş yıl kadar yani. Ama hiç değişmemişti, onu tanımıştım.
"Nasılsın kızım?" dedi geri çekilip. "Uzun zaman oldu."
"Öyle." diye mırıldandım. "Ben iyiyim, sen nasılsın?"
"Aynı kızım, geç de otur hadi." dediğinde gösterdiği sandalyeye geçtim. Yaman hâlâ ayakta dikilirken ona da oturmasını işaret etti.
Yaman da karşımdaki sandalyeye otururken kaçamak bakışlar atıyordu bana. "Komut
