8 Ekim Çarşamba
Anka'nın Anlatımından Devam
Alarmın tepemde ötmesiyle yerimden fırladım. "Neredesin!" gözlerimi daha doğru dürüst açmadan alarmı susturmaya çalışıyordum. Komodini yokladım yok, nerede bu alarm? "Ötme!" diye bağırıp dirseklerimin üzerinde yatakta ilerlerken battaniyede dürüm olmuştum resmen. "Off!" gözlerimi araladığım gibi de yerle bakıştım, baş aşağı yuvarlandığımda ayaklarım yatakta kalmıştı.
Ama neyseki alarmı bulabilmiştim. "Sus ya, sus..." alarmı zar zor kapatırken kapı aniden açıldı. Baş üstü bir şekilde dururken Yaman'ı görüp ellerimle yüzümü kapattım.
"Anka bu halin ne?"
"Ya! Yüzümü yıkamadım çık odadan."
"Anka yüzünü gördüm girdiğimde."
"Ya tamam, sen çık yine de. Hadi!"
"Gelen sesler neydi öyle? İyi misin sen?"
Başımı salladım. "İyiyim, iyiyim. Alar
