Uçağın camından Antalya'nın turkuaz sularına bakıyorum. Güneş, Akdeniz'in üzerinde bir ateş topu gibi parlıyor, bulutların arasından süzülen ışık huzmeleri denizi binlerce elmas parçasına dönüştürüyor. Bu manzara, çocukluğumdan beri içimi huzurla doldururdu. Ama bugün, gözlerim bu güzelliği görmüyor. Gözlerimin önünde, Alperen'in ofisindeki o harita var. İsimler, çizgiler, bağlantılar... Ve en tepede, dayımın adı.
İniş sert oldu. Pilotun anonsuyla irkildim: "Aylin Hanım, hava sıcaklığı 29 derece, inişimizi yapıyoruz." 29 derece. Alperen'in ofisindeki o buz gibi havadan sonra, bu sıcaklık boğucu geliyor. Tıpkı içimdeki yangın gibi.
Özel terminalden çıktığımda, Murat her zamanki gibi kapıda bekliyordu. Siyah takım elbisesi, beyaz gömleği, ifadesiz yüzüyle, bir insandan çok bir mobilya parç
