İstanbul'daki toplantıdan ayrılıp İzmir'e döndüğümde, güneş Körfez'in üzerinde batıyordu. Yalnızdım. Ceyda, İstanbul'da kalmıştı, hem şirket işleri hem de doktor kontrolü için. Aylin, Antalya'ya dönmüştü, dayısını devirdikten sonra şirketteki tasfiyeyi tamamlamak zorundaydı. Alperen ise Ankara'daydı, babasının sağlık durumu kritikti, hastane odasında nöbet tutuyordu.
Dört kişiydik. Dört farklı şehirde. Dört ayrı savaşın içinde. Ama en kötüsü, son toplantıdan sonra herkesin birbirine küskün ayrılmasıydı. Suçlamalar havada uçuşmuş, güvensizlik masaya vurulmuş, en sonunda kenetlensek de yaralar henüz sarılmamıştı. Herkes, kendi dünyasına çekilmiş, kendi yaralarını sarmaya çalışıyordu.
Ben, yalının denize bakan odasında, tek başıma oturuyordum. Önümde, soğumuş bir kahve. Elimde, Ceyda'nın gö
