1547 | Roma– İtalya
Leydi Estelle Seville’in Günlüğü…
Ölümlüler ne zaman pes etmeyi bilmeyen bir grup aptaldan başka bir şey değil. Kendilerine Kurtulanlar diyen o aptallar aradan geçen asırlara rağmen hâlâ bana karşı bir şansları olduğuna inanıyor.
Öldürmelerine rağmen dirilen her avcıda, onlar daha ne olduğunu anlamadan benim piyonlarıma dönüşen ölülerde, bir zamanlar sevdikleri insanların artık ölümsüz olan yüzlerinde görmeleri gerekirdi bunu, fakat anlama sorunları yaşadıkları çok belli.
Benim için bir sorun teşkil etmiyordu bu durum. Ben yaşadıkça onlara ölüm olmadığını tekrar tekrar hatırlatacaktım onlara. O perdeyi aralayalı çok uzun zaman olmuştu. Kurtulma şansları ellerinden alınalı çok uzun zaman olmuştu.
Canımı tek sıkan durum, onlara katılan avcılar olmuştu. Ölüm Melekle
