Bölüm 32 Sabret Defne!
TEAKKUZDAYIZ! Camdan dışarı bakarken, yavaş yavaş çekilmekte olan gecenin yerini şafak vaktine terk edişine, şu ahir ömrümde kim bilir kaçıncı kez şahitlik edişimi düşünüyor, aynı anda da bu işin nasıl biteceğini merak etmekten alamıyordum kendimi. Ormanın içinde belli aralıklarla konuşlanıp bizden emir bekleyen çocukları bizzat kendim seçtim. Bu çocuklar deyim yerindeyse zıpkın gibi delikanlılar ve her birini çok seviyorum. Biz eskilere özenen, edebe, saygıya çok dikkat eden, bizim tavırlarımızı kendinelerine şiar edinen bu çocukları gerçektende takdir etmemek, onlara haksızlık olur.Bu zamanda böylelerini bulmak artık çok zor. Sırf eğlencesine ara sıra atış yapmak için gittiğimiz, kuş uçmaz kervan geçmez yerlerde, atış tahtamıza attıkları kurşunun bir tanesi bile boşa çıktığını görmed
- Yazar
