Nuriye'nin yüzüme çarptığı o ağır sözleri işittiğimden beri, salonda Kiraz'ın nişanlısı ve ailesine tanıtılırken diken üstünde kalmıştım. Güldane Hanım, "Konuğumuz" diyerek meselelerin üzerini örtse de, oğlanın annesi de tıpkı Nuriye kadar sert ve huysuz bakıyordu.
Çay vaktinde çıtım bile çıkmadı.
Aklımda yalnızca bir an evvel mahkemenin kapıya dayanması ve bu işin sona ermesi vardı. Uğradığım bütün bu çirkin ithamlardan kaçıp sıyrılmak istiyordum.
"Anne, biraz daha kek alabilir miyim?"
Milhan'ın tatlı sevdası... Kendi evimizde olmadığımız için çekingen davranıyordum ama Güldane Hanım hiç oralı değildi. Benim geri durmamla ilgilenmiyordu bile.
"Oy, seni yaradana kurban olayum ben. Getirin! Uşağa kek koyun!"
Çalışanlar elindeki tabağı alıp Milhan için bir dilim kek daha getirirken
