37. BÖLÜM - EVLEN BENİMLE -
DURU
Hızla eve gidip kapıyı arkasından kilitledim . Artık bu ailenin hiçbir üyesini görmek istemiyordum . Yukarıya odama çıkarak üstümü çıkartıp iç çamaşırları ile öylece yatağın üzerine uzandım . Bir yandan da aklımda cihanın dediği sözler . Acaba abim gerçekten de kaçmış ve firarda olabilir mi ama öyleyse nereye gidebilirdi ki ? Uzandığım yerden kalkarak çantamda olan telefonumu çıkarıp elime aldım . Yağızı aramak la aramamak arasında kaldım ama ne olduğunu öğrenmek için de sabahı bekleyemezdim . Yağızın numarasını çevirerek telefonu kulağıma götürdüm . İçimden inşallah yağız açar diyerek dua ettiğimde yağız “ alo duru “ diyerek telefonu açtı .
“ Kusura bakmayın rahatsız ettim . “
“ sorun değil bir şey mi oldu , geleyim mi ? “
“ Hayır gelme , ben sade
