Sırtımı daha doğrusu sırtımızı arka bahçedeki büyük ağaca yaşlanmıştık. Yoongi sağımda Taehyung ise solumdaydı. Ben elimdeki asa ile oynarken Yoongi elindeki yaprak ile oynuyordu. Taehyung ise gökyüzünü izliyordu.
"Kimin olduğunu bulmazsak başımıza büyük iş açılacak." Taehyung, dün gece beni lanetlemeye çalışan kişiden bahsettiğinde mırıldanarak onu onayladım.
"Böyle işlerle cadılar ve büyücüler uğraşmıyor mu?" Yoongi, bakışlarını bana çevirdiğinde omuz silktim. "Periler veya elfler de olabilir."
"Yani herkes olabilir." Taehyung, memnuniyetsiz bir şekilde konuştuğunda bakışları hala gökyüzündeydi.
"Sadece öğrencileri değil eğitmenleri de düşünürsek liste uzar gider." Bu konuda Yoongi'ye katılıyordum. Bu adada kimseye güvenmemek gerekiyordu. Eğitmenler de buna dahildi.
"Lanetin ne oldu
