2024 İstanbul
Vera
Mışıl mışıl uyuyan oğlumun saçlarına kokusunu içime çekerek bir öpücük kondurdum.
Gece ara ara huzursuzca kıpırdansa da sabaha kadar kesintisiz uyumuştu.
Bütün bu olanların arasında Mert'in merdivenden düşmesi hiç iyi olmamıştı. Ayrıca uyanınca yine babam babam diye tutturacağını da biliyordum.
Mert, Arda için babam dedikçe Arslan çileden çıkıyordu. Zaten sinirlenip etrafına zarar vermeye çok müsait bir insandı, şimdi bunun üzerine Mert'in onu sözleriyle daha çok kışkırtması beni korkutuyordu.
Oğlum da aynı babası gibiydi. Hiç geri adım atmıyor, Arslan'dan korksa bile ona kafa tutmaya devam ediyordu. Üstelik sadece 4 yaşında küçük bir çocuk olmasına rağmen bunu yapıyordu.
Sıkıntıyla nefesimi verip bakışlarımı tavana çevirdim. İki ateş arasında ne yapacaktım be
