2024 İstanbul
Vera
Arslan'a karşı nasıl davranmam gerektiği hakkında hiçbir fikrim yoktu.
Seviştiğimiz günün üzerinden neredeyse bir hafta geçmişti. Bu süre zarfında Arslan yine ortadan kaybolmuş, bizi kendi halimize bırakmıştı. Sadece akşamları geliyor, Mert'e selam verip yine ortadan kayboluyordu.
Bence bunu da Mert onu unutmasın diye yapıyordu.
Her sabah kalkıyor, bu evin içinde oğlumla zamanımı geçiriyordum. Kendi kendime delirmemek için artık bir arkadaş edinmem gerektiğini fark etmiştim.
Ve etrafımda Yavuz'un karısı Meva'dan başka seçenek yoktu.
"İçinin güzel piştiğinden eminsin değil mi?"
İsminin Suna olduğunu öğrendiğim hizmetçi kız başını salladı.
"Tam istediğiniz gibi Vera hanım. İçi yumuşacık, dışı kıtır."
"Aferim, ver bakalım şimdi onu. Yanına şu süslü peçetelerde
