3.BÖLÜM
321 Kelimeler
Gülru, elinde iki kadehle masaya döndü. Gülümsemesi sahteydi , gözleri donuktu. Bardakları adamların önüne koyduğunda, sarı dişli olan yine fırsatı kaçırmadı. Bu sefer daha hızlıydı; kalçasını kavradı. Sertçe.
Bir refleksle sıçradı Gülru. Ama bu mekan reflekslere göre işlemiyordu.
"Ne o?" dedi adam, sigarasından bir nefes çekip ağzından burnundan aynı anda duman salarak. “İşini yap. Sana tonla para verdim.”
Gülru, ellerini yumruk yaptı. Masayı terk etmek istese de biliyordu, kameralar vardı. Patron izliyordu. Arka odada, karanlıkta. Hep izliyordu.
Birden kulağına fısıltıyla bir ses yaklaştı:
“Özel odaya çıkacakmışsın. Üst kattaki 2 numara.”
Gülru’nun kalbi bir anlığına durdu. O an ne masadaki adamlardan ne kalçasına yapışmış ellerden ne de barın gözlerinden ürktü. Sadece o odalardan…
2 numarayı biliyordu. Kırmızı ışıklı, içindeki yatak kirli, aynalar dumanlıydı. Ve çıkarken ruhunu birkaç parça daha kaybediyordun.
“Şimdi mi?” dedi boğuk bir sesle. Cevap alamadı. Çünkü bu tür emirlerin zamanı olmazdı.
Bir an Harun’la göz göze geldi. Sadece bir an.
O an Harun yürümeye başladı. Masaya doğru. Kararlıydı, ama temkinli.
“Patron izliyor,” dedi bara yakın bir kız. “Sakın karışma Harun. Bir daha içeri bile sokmazlar seni.”
Ama Harun, o bakıştan sonra artık duramıyordu.
Gülru masadan kalktı. Başını öne eğdi. Ayakları halıya takılıyor gibi sendeliyordu. İçkiden değil. Odanın ağırlığından. 2 numaranın kapısını aklı bile taşıyamıyordu artık.
Basamakları ağır ağır çıkarken, Harun onun arkasından bakıyordu. Yumrukları yine sıkılmıştı. Ama o anın gerilimi başka bir şeydi. Çünkü ilk defa o gece, Gülru’nun gözlerinde yalvarış vardı.
Ve Harun ilk defa, kendini sadece koruma değil, bir adam gibi hissetti.
Ama adamlık burada bir kadını korumakla değil, parayla ölçülüyordu ,parası olan her zaman en iyisini alırdı.
Üst kata çıkan Gülru, koridorun sonundaki kırmızı ışıklı odaya yöneldi.
2 numara.
Elini kapıya uzattı. Tam tutacağı anda içinden bir fısıltı geçti:
“Dayan... Gülru, bu gece de geçecek. Belki bir gün…”
Ama o gece geçmedi.
Kapı açıldı.
Ve ardında, onun bir parçasını daha alacak bir adam bekliyordu.
- Yazar
