Bölüm 7: Gizli Saklı
845 Kelimeler
"Karaca!"
Teyzemin bağırmasıyla yataktan kalkarak salona doğru ilerledim. Elinde ki kağıt parçasını bana doğru sallıyordu. Burnundan soluması öfkeli olduğunu gösteriyordu.
"Efendim teyze." Dedim yanına giderek.
Elime tutuşturduğu faturaya bakarken "elektrik faturasını ödemedin mi?" Diye sordu.
Hayır ödememiştim, söylemişti bana öde diye ama ben ödeyememiştim. Mahcup bir şekilde "param kalmadı da." Dedim. "Ama bir kaç gün sonra maaşım yatacak ilk işim onu ödemek olacak."
Sıkıntılı bir nefes vererek bana doğru baktı. "Karaca annen ve baban öldükten sonra yanımda kalabileceğini söyledim ama ben herşeyin altından kalkamam. Kiraya ortak olmuyorsun en azından faturanın birini öde diyorum onu bile aksatıyorsun. Ben hepsine birden yetişemem."
Annem ve babam soba zehirlenmesinden öldükten sonra teyzemin yanında kalmaya başlamıştım. Bana evini açmıştı ama bunu her seferinde başıma kakıyordu. Ben o gece arkadaşımda olduğum için belki de şuan hayattaydım. 3 yıldır bir şekilde geçinip gidiyorduk fakat son dönemde parayı ciddi anlamda yettir-emiyordum ve bu durum bizim gerilmemize sebep oluyordu. Aslında faturayı ödediğimde eve bir kaç mutfak alışverişi yaptığımda sorunsuz geçiniyorduk. Zaten çok fazla muhattap olmuyorduk ama böyle küçük bir kaç gecikmede ciddi tartışmaların içine giriyorduk ve ben anne babamın yokluğunu daha çok hissediyordum.
"Tamam teyze." Dedim kırılan kalbimi umursamadan. "Ben bir kaç gün sonra maaşımı alınca önce onu yatıracağım. Hem bu sene okulumda bitiyor sonra biliyorsun psikolog Karaca Yaman olacağım ve sana olan tüm borcumu ödeyeceğim."
Gülümseyerek söylemiştim ama bu onda pek etki etmemişti. "Ben o günleri görebilir miyim bilmiyorum. Hiç bir şey istemiyorum. Kendi hayatını kur bir an önce."
Kendi hayatını kur cümlesi evimden git anlamını taşıyordu ama ben bunu öyle algılamak istemiyordum. Çünkü bu daha çok canımı yakacaktı ve benim buradan başka gidecek hiç bir yerim yoktu.
Tebessüm ettim sadece. Dağınık masanın üzerinde ki anahtarı alarak "ben çıkıyorum." Dedi. "Arkadaşlarla takılacağız biraz."
Parmağını sehpanın üzerinde dolandırarak "şuranın da tozunu al." Dedi. "Evi bok götürüyor."
Temizlik yapmamıştım son zamanda ve onu söylüyordu. Çalışmam gereken sınavlar ve gitmem gereken bir iş varken kaça bölüneceğimi şaşırıyordum ve kendi kendime bile yetemiyordum.
Kapının çarpma sesiyle sehpanın üzerinde ki boş bardakları toparlayarak mutfağa götürdüm. Elektrik süpürgesini çalıştırıp yerleri çektikten sonra sehpanın üzerinde ki tozları bir bez yardımıyla sildim. Daha ince bir temizliğe ihtiyaç vardı fakat şimdilik toplu bir görünüm sağlıyordu.
Telefonumu elime alarak Giray Beyin hesaplarını incelemeye başladım. Bu sıkıcı hayatın içinde en eğlendiğim anlardı sanırım.
Gördüğüm zebra fotoğrafıyla büyük bir oha çıkarken ağzımdan fotoğrafı ona gönderdim.
05...: *fotoğraf*
05..: Giray Bey siz Afrikaya mı gittiniz?
Çevrim içi... Yazıyor...
Giray Kaya: Sen yine mi profilimde geziyorsun?
Bundan daha zevkli bir aktivitem yok bu fakirlikte. Ayrıca beni kontrol ediyordunuz sabah gördüm. Sizinde hoşunuza gidiyor ama kendinizi ağırdan satıyorsunuz.
05...: Evet geziyorum. Zebraları yakından görmek, dokunmak harika olsa gerek.
Giray Kaya: Tahmin ettiğim kişiysen sen de rahatlıkla gidebilirsin.
Kim sanıyor bu beni Allah aşkına halkla ilişkiler müdürü olan Özge hanım falan mı? Bir bilse temizlik görevlisi Karaca olduğumu. Çok yükseklerden uçuyorsunuz Giray Bey. Böyle giderseniz asla bulamazsınız. Bulmayın gerçi benim için daha iyi.
05...: Tahmin ettiğiniz kişi olmadığıma o kadar eminim ki.
Görüldü...
Profiline biraz daha göz gezdirdiğimde kaşlarım çatıldı. Ben bu fotoğrafı daha önce görmemiştim. Neden sadece elleri vardı acaba? Sevgilisi miydi?
05...: *fotoğraf*
05...: Giray Bey bu kim? Sevgiliniz mi?
Anında iletildi. Saat akşam 10'du ve benimle mesajlaşıyordu. Dışarıda olmadığını düşündürttü bu bana.
Yazıyor...
Giray Kaya: Seni ilgilendirmez ama yine de merak ettiysen söyleyebilirim. Hayır değil. Hiç sevgilim olmadı.
Bu durum beni çok şaşırttı. Hiç sevgilisi olmaması, benim bile sayısını bilmediğim kadar olmuştu. Böyle bir adamın sevgilisi olmamış olması çok ilginç geldi.
05...: Fotoğrafta çok yakın duruyorsunuz.
Yazıyor...
Giray Kaya: Yakın durmam için sevgilim olması gerekmiyor.
Tabii ne aptalım gecelik, parasını yiyen kadınlardan biri. Sevgili olmasına gerek yok.
05...: Yatak arkadaşınız öyleyse?
Giray Kaya: Sınırları aşıyorsun.
05...: Bir sınırım yok. İstediğim gibi konuşabilirim. Cevap verip vermemek sizin tercihiniz.
Yazıyor...
Giray Kaya: Benimle oyun oynuyorsun.
05...: Hayır. Sadece sizinle sohbet ediyorum. Başka bir amacım yok.
Giray Kaya: Seni merak ediyorum.
05...: Biliyorum ve bu benim hoşuma gidiyor. Bu saatte neden benimle konuşuyorsunuz?
Giray Kaya: Konuşmamı istemiyor musun?
05...: İstiyorum tabii ki onu demek istemedim. Eğlence mekanlarında sabahlamanız falan gerekmiyor mu sizin? Şuan tanımadığınız, saçma sapan bir kadınla neden mesajlaşıyorsunuz ki?
Giray Kaya: Eğlence mekanlarında sabahlamak mı? :)
Ne vardı şimdi bu söylediğimde. Zenginler öyle yapmaz mı? Hele gözde bekarlar. Ama emoji göndermiş olması hoşuma gitti. Oda benim kadar kaptırıyordu kendini.
Yazıyor...
Giray Kaya: Evdeyim, yalnızım ve film izliyorum. Böylesi daha dinlendirici ve eğlenceli.
Sakinlik seviyor demek ki. Bende öyle. Tabii eğlencede severim ama genel olarak sakinlikten hoşlanan biriyimdir.
05..: Ne güzel. Eminim çok güzel bir ortamdır. Yanınızda olmak isterdim. Birlikte izlerdik.
Giray Kaya: Gel öyleyse. Kahveler senden ama.
Gülümsedim. Hayali bile güzeldi.
05...: Beni kandıramazsınız Giray Bey. Kendi ayağımla size geleceğim ve sizde beni azarlayıp işime son vereceksiniz değil mi?
Yazıyor...
Giray Kaya: Hayır öyle bir şey olmayacak söz veriyorum. Gel sadece. Bitsin bu saçma gizlilik. Arkadaş oluruz belki. Fena mı?
Fena hem de çok fena. Biz arkadaş bile olamayız Giray Bey. Biz sizinle patron çalışkan ilişkisinden öteye geçemeyiz. Davul bile dengi dengine demişler. Ne kadar da bize uygun bir söz.
05.. : İyi geceler Giray Bey.
Giray Kaya: Konum.
Giray Kaya: Fikrini değiştirirsen bekliyor olacağım. Umarım değiştirirsin.
- Yazar
