Koltuğun üzerinde ki karton bardağı alarak çöpe attım. 2 adım ötede çöp kutusu var. Yani insan neden bu kadar üşengeç olur ki. Tabii arkanızda temizleyen olduktan sonra. Herkes biraz dikkatli olsa işimiz yarı yarıya azalıcak yemin ediyorum.
Kendi kendime söylenmem bitmeyecekti ki cebimde ki telefon titredi. Telefon, telefon. Giray Bey'in kayıtlı olduğu telefon. İyi de o bana mesaj atmaz ki. Hele mesai saatlerinde. Heyecanla telefonu cebimden çıkardım.
Giray Kaya: Heyy.
Giray Kaya: Adını bile bilmiyorum ama seni özlüyorum.
Giray Kaya: Bana bak.
Giray Kaya: Özledim diyorum. Yaz bana.
Giray Bey neler diyorsunuz siz öyle? Allah'ım Giray Kaya yağmuruna tutuldum resmen. Kalbim nasıl atıyor, nasıl. Ben de size ölüyorum Giray Bey. Ben de sizi özledim.
Tabii öyle yazmadım. Azcık naza çekmek
