Leyla’nın annesi ve babasının cenazesi geride kalmış, günler geçtikçe **Ahmet’in desteğiyle kendini toparlamıştı.** Ahmet, **ona yalnız olmadığını hissettiren tek kişiydi.** Geceleri ağladığında omzunu uzatan, sabahları uyanıp gözlerinde hüzün gördüğünde neşelendirmeye çalışan oydu. **Bu destek, Leyla’nın hayata tutunmasını sağlamıştı.**
Aradan geçen zaman, yalnızca yaraları değil, **kalpleri de iyileştirmişti.** Ahmet ve Leyla **farkında olmadan birbirlerine daha çok yaklaşmıştı.** Onların arasındaki bağ, yalnızca dostane bir bağ olmaktan çıkıp, **mahallenin dillerine düşecek kadar belirginleşmişti.**
### **Düğün Günü: Heyecan ve Kaygının Buluştuğu An**
Ve sonunda o gün gelmişti. **Selim’in düğünü.**
Güneş, **bulutsuz gökyüzünde parlarken**, her şey kusursuz görünüyordu. **Sok
