Hamak, iki ağacın arasına ustalıkla gerilmişti. Hafifçe sallanan bezin ritmi, rüzgârın tatlı esintisiyle bir melodiyi andırıyordu. Gökyüzünden süzülen güneş ışınları, ağaç dallarının arasından süzülerek üç bedeni birden ısıtıyordu. Gölgeler ve ışık huzmeleri arasında, huzur ve sessizlik adanın her köşesine yayılmıştı.
Hamağın tam ortasında uzanan Vladimir’in göğsünde, minik bir beden huzur içinde uyuyordu. Babasının kalp atışlarına kulak vermiş gibi sessizdi. Küçücük ellerini yumruk yapmış, başını babasının güçlü göğsüne yaslamıştı. Minik bedeni nefes aldıkça hafifçe yükselip alçalıyor, o küçük ağırlığı taşıyan bedeni daha da sağlamlaştırıyordu. Yanında, başını adamın omzuna yaslamış sevdiği kadın yatıyordu. Dalgaları andıran saçları rüzgârla hafifçe savruluyor, huzurlu yüzü güneş ışığını
