Adımı duyunca korkuyla doldum. Kalbim kulaklarımda atıyordu sanki. Uyanmıştı! Beni duyup duymadığını merak ederken ışık hızında sandalyeden inip suyu geri aldım ve sandalyeyi yerine koydum.
"Buradayım."
Suyu içmeye devam ederken Alp içeri girdi. Uykulu gözlerine bakarken "Canım Kahve istiyor," dedim.
Soğukkanlı durmak için tüm gücümü harcıyordum. Sakin bir yapıya sahip olduğum için böyle durmak çok zor değildi.
"Ben kahveyi yaparım," dediğinde yavaşça sandalyeye oturdum.
Alp sessizce kahveyi yapmaya başladığında ellerim titremeye başlamıştı. Tırnaklarımı avuç içime batırıp sakinleşmeye çalıştım. Beni duymuş olsa belli ederdi.
"Ne zaman uyandın?"
Sertçe yutkundum. "Birkaç dakika oldu. Susamıştım."
Bardağı uzattığında uzanıp gülümseyerek aldım. "Teşekkür ederim. Sen içmeyecek misin
