Titreyen ellerimin içinde tuttuğum telefonuma kocaman olmuş gözlerimle bakıyordum. Mesajı tekrar tekrar okudum. En sonunda telefon karanlığa gömüldüğünde, bakışlarımı arabanın camına çevirdim. Evran Bey şu an kapımın önünde beni bekliyordu. Biri bana kamera şakası falan mı yapıyordu acaba? Gözlerimi kırpıştırırken derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştım. Acaba eve gitmek yerine burada mı kalsaydım?
"Saçmalama Sühan ya, çocuk musun sen?"
Yüksek sesle kendime kızdıktan sonra telefonu yan koltuğa bıraktım.
"Sorun yok. İki yetişkin insanlarız. Gideceğim, konuşacağım ve hayatıma devam edeceğim."
Kendimi sakinleştirmeye çalışırken yola koyuldum. Of keşke evim, fakülteye daha uzak olsaydı. Yol boyunca kendimi sakinleştirmeye çalışma çabalarım boşunaydı. Sürekli ne konuşacağımızı düşünüp d
