Yabancı bir eve çıktı o sabahım. Yorgundum, uyumuş olmama rağmen dinlenmeye aç. Odanın içindeki banyodan gelen su sesini dinledim bir süre ve kalkıp hazırlanmaya karar verdim. Okula gidecektim, öğretmenlikte ikinci döneme başlayacaktım ve Ramazan Maden'in foyasını ortaya çıkaracaktım. Suyun sesi kesilince kapadım gözlerimi. Benim densiz çıplak çıkardı, ondan sonra ayıklar dururdum pirincin taşını. Onu hiç çıplak görmemiş gibi... Görmek denmez ki ona. Olması gerekenden daha uzun sürede açıldı banyo kapısı. Adımlarına eşlik etti nefesinin sesi, pencereyi açtı, arka tarafa bakan pencereden rüzgâr sesi de doldu içeri, böylece bir cümbüş oldu kafamın içi. Bu soğukta pencere açık mı giyinecekti? Merakla araladım gözlerimi. Hiç ummadığım bir şey oldu. Çok yakınımda duruyor ve bana bakıyordu.
"Be
