Yan koltukta oturmuş ses çıkartmadan dükkanların yanan ışıklarını seyrediyordum araba hızlıca giderken.Daha önce şoför koltuğunda olduğum için etrafı bu şekilde inceleme fırsatım olmuyordu. Arcadiumun önünden geçerken istemsizce yerimden doğrulup etrafa daha dikkatli bakındım.Sanırım her seferinde bunu yaparak burada olmadığını bilmeme rağmen belki Gamze'yi görürüm diye kendi kendimi kandırıyordum son zamanlarda.Park caddesinde açılan bir mekanın açılışı için sirk palyaçoları gibi süslenmiş Miray ne söylerse onu yapıyordum.
"Canım dışarıda gazeteciler resim filan çekiyormuş,bizde poz verelim mi?Kızlar mesaj atmış"
"Sen nasıl istersen benim için fark etmez" Ne istediği umurumda değildi. Babam önemli olanın Miray'ın mutlu olması demişti daha önce .İtalya'dan gecenin bir köründe kaçar gib
