Odanın penceresinden Eskişehir yolunu izlerken bundan yıllar önce söylediklerim geldi aklıma "Ankara'nın en sevdiğim yanı bomboş yolları" demiştim İstanbul'u kötülemeye çalışırken.Oysaki şu an bu yollar bile yetmiyordu insanlara.
"Ooo! Paşa oğlumuz erken uyanmış sanırım bugün.Bende kahve getirmiştim sana ,hemde en sevdiğinden!" birden içeri girmişti Burak..
"Yattıkça ağrıyor her yerim böyle oturarak daha iyiyim. İşe mi gidiyorsun bugün?"
"Evet, birkaç görüşmem var .İşlerimi halledip yanına gelirim mutlaka, gerçi Miray seni yalnız bırakmaz artık" pis pis sırıtıyordu..
"O konuyu hiç açma elinde olsa her an yanımda kalmak istiyor.Gece rahat uyuyamıyorum arkadaş.Çişim geliyor, gazım geliyor.Kadının yanında karizmayı çizdirmekte istemiyorum. Bu gece mümkün değil istemiyorum.Niye böyle ya
