Siyah, lüks araba Zafir ve Güneş'in yanı başında durduğunda, sabahın cılız ışıkları bile sanki bir anlığına kararmıştı. Karartılmış camlarından içerisi görünmüyordu. Zafir'in tutuşu hala Güneş'in kolunda sıkıca dururken, şoför koltuğunun kapısı açıldı ve uzun boylu, takım elbiseli bir adam indi.
Kazım, her zamanki gibi ciddi ve ifadesizdi. Yüzünde en ufak bir duygu belirtisi yoktu ama adımlarında hissedilen kararlılık, tüm atmosferi anında değiştirdi. Zafir, Kazım'ı görür görmez, Güneş'in kolundaki elini yavaşça gevşetti. Güneş'in tenine yaptığı baskı azaldı, parmakları geri çekildi ve sonunda kolunu tamamen bıraktı. Zafir'in o anki yüz ifadesi okunaksızdı; öfkeden çok, bir tür sakınma hissi vardı. Sanki görünmez bir emir almış gibi, vücudu gerildi ama duruşu yumuşadı.
Güneş, kolunun ser
