Asya
Gözümü açtığımda gece zifiri karanlıktı. Ay dışında hiçbir ışık kaynağı yokken korkum iki kat arttı. Etrafı artık net bir şekilde bile göremiyordum.
Ne kadar zaman uyuyakaldığımı merak ettim ama bakabileceğim bir saatim yoktu. Yine de en son hatırladığımda daha gece yeni çöküyordu yani en az bir, iki saat uyumuş olmalıydım.
Gecenin getirdiği ekstra serinlik içime işlerken vücudum kontrolsüzce tir tir titriyordu. Yere yatmış olmamın da bunda büyük etkisi olduğunu düşünüp soğuk toprağın üzerinden kalktım.
Üzerimi silkeleyip etrafıma bakındım. Hiç ses yoktu, adamlar izimi kaybetmiş gibiydi.
Bu ıssız ormanda muhtemelen kurda kuşa yem olacaktım ama her şekilde o insan müsveddelerinin eline düşmekten iyiydi.
Acaba ana yoldan ne kadar uzaktaydım? Biraz daha yürüsem kurtulabilir miydi
