Asya
Bozo bu bebeği öğrendiği günden beri hep çok istemişti. Başka bir kadını sevmesine rağmen, beni hiç tanımadığı halde bebeği kabullenmiş babası olmaya benim anneliğimden bile çok önce başlamıştı. O yüzden şimdi yaşadığını öğrenince sevinçten havalara uçacaktı, hep böyle hayal etmiştim ben.
Ben bebeğimiz yaşıyor diyecektim ve her şey daha da güzel olacaktı.
Tabii bunun hayalini kurarken üzerime kesilecek faturayı hiç hesaba katmamıştım.
Bozo'nun yüzündeki gülümseme yerini yavaş yavaş dümdüz, korkutucu bir ifadeye bırakırken söylediğim yalanın bedeli sert bir gerçek olarak çarptı yüzüme.
"Ne?"
Korktum.
"Be..ben bebeği al..aldırma..dım."
Fısıldayarak ve kekeleyerek sarf ettiğim cümle Bozo’da çok büyük bir hiddete sebep oldu.
Ayağa kalkıp daha yüksek sesle sordu.
"NE DEDİN SEN
