Meva
Yavuz kapıyı kapattıktan sonra ellerini sandalyenin yanlarına koyup bir de üzerime eğildiğinde neredeyse aklım çıkacaktı.
Sevdiğim adamın bu kadar yakınımda olması ama yüzünü ellerimin arasına alıp dudaklarına kapanamıyor olmak bana ızdırap verirken o, çok sevdiğim sesiyle konuştu.
"Bak Meva, abimin kardeşisin diye sana bir şey demiyorum ama sınırlarını bil! Bir başkasının olduğu yerde bana bağıramazsın, abuk subuk şeyler söyleyemezsin."
Yüzünü yana çevirip konuşmaya devam ettiğinde dayanamayıp yanağından bir tane öptüm.
Yavuz anında ateşe değmiş gibi geri çekilirken çattığı kaşlarıyla bakarak kızdı.
"Meva ne yapıyorsun Allah aşkına?! Abin beni öldürsün mü istiyorsun? Derdin bu mu kızım senin?"
O ölürse ben de ölürdüm.
"Abim duymaz ki Yavuz. Tamam söz birileri varken yaklaş
