Asya
Yavuz beni içeriye sokunca bizi kapıda Esma teyze karşılamıştı. Ruh gibi bembeyaz olmuş yüzümü görünce beni hemen Yavuz'un elinden almış, mutfağa sokup sandalyeye oturtmuştu. Elime bir bardak su tutuşturduğunda da oldukça endişeliydi.
"Asya, iyi misin kızım? Yavuz, oğlum git içeriden kolonya getir de bileklerini ovalım kızın."
Yavuz, annesinin dediğiyle hızla mutfaktan çıkarken Esma teyze de tansiyon aletini almak için peşinden gitti.
Onların ardından ben de ayaklanıp yeniden kapıya ulaştım. Bunu neden yaptım bilmiyorum ama içimde tarifi zor bir merak vardı. Nermin abla kalbimi bin parçaya bölecek şeyler söylemişti, biliyorum söylemeye de devam edecekti ki hakkıydı ama ben duyacaklarımdan korkmuyordum. Tam tersi hepsini duymak istiyordum. Hak ettiğim ne kadar şey varsa yüzüme yüz
