Bozo
Başkasını seviyorum ben, Bozo.
Asya'nın söylediği cümle kafamda defalarca kez yankılanırken vücudumdan dışarı taşacak kadar büyüyen öfkemle odanın kenarındaki berjeri alarak boydan boya cam olan büyük balkon kapısına fırlattım. Camlar dört bir yana saçılırken bile öfkem dinmemişti. Gerçi şu an tüm dünyayı altından tutup Mars'a fırlatsam, bu öfke yine de dinmezdi.
Asya'nın yanına yaklaşıp tekrar dibine girdim.
"Ne dedin sen?!"
Bağırmıyordum ama sesim oldukça kısık ve tehlikeli duyuluyordu. Asya korktuğu belli olan haliyle ellerini avuç içi göğsüme bakacak şekilde kaldırıp konuştu.
"Bozo, sakin ol biraz."
Gözlerim ateş saçarken güldüm.
"Sakin olayım öyle mi? Sen hala daha o şerefsizi sevdiğini söylerken ben sakin olayım?"
"Bozo bebek-"
"Umurunda mı lan bebek?! O şerefsiz yüzü
