Tahir mal gibi öylece kaldı. Söylediğim her kelime, onun o kibirli, kendinden emin ifadesini bir anda silip atmıştı. Gözlerindeki şok ve kırgınlık, içimi garip bir şekilde acıtsa da, zafer sarhoşluğu her şeyin önüne geçiyordu. Ona son bir meydan okur bakış fırlattım. Sırtımı döndüm ve çiftlik evine doğru, mümkün olduğunca sakin ve kararlı adımlarla yürümeye başladım.
Ama içimde fırtınalar kopuyordu. Onun bakışları hâlâ sırtımı yakıyordu. Her adımımı izlediğini biliyordum. Bacaklarımın titrememek için direniyordu. Nefesim hâlâ düzensizdi, dudaklarımda onun öpüşünün acımasız tadı hâlâ duruyordu. Kalbim deli gibi çarpıyordu... öfke, zafer, korku ve ihanet eden bir arzunun tehlikeli bir karışımıydı.
Yürü, diye tekrarladım kendi kendime. Sakın dönüp bakma. Sakın ondan etkilendiğini, onun o il
