Bütün bir geceyi müşahede altında geçirdikten sonra sabah erken saatlerde evrak işlerini halledip doktorun da izni ile eve gitmek üzere hastaneden çıktık. Kendimi hem çok yorgun hem de dinlenmiş hissediyordum. Bir an önce kanepeye uzanmak ve televizyon karşısında pineklemek istiyordum. Bu yaşadığım şey beni fazlası ile yıpratmıştı ve artı düşünmek, zihnimi bununla daha fazla meşgul etmek istemiyordum.
Neyse ki sabahın erken saatleriydi ve trafik oldukça rahattı. Bu yüzden eve varmamız da pek uzun sürmedi. Bizi hastaneden almaya Aytekin şahsi arabasıyla gelmişti. Öğrendiğim kadarı ile gece de ziyarete gelmiş fakat içeri alınmadığı için bahçede Zafer ile görüştükten sonra evine geri dönmüştü. Beni hastaneden çıkarmaya gelmesi için de planı o zaman yapmışlardı. Beni gördüğünde ‘geçmiş olsun
