Saat gecenin dördünü geçmesine rağmen, iki genç uzandıkları koltuktan ağır ağır yanan şömineyi izliyorlardı..
Karya sırtını Arel'in sıcak göğsüne yaslamışken, Arelde başını Karya'nın saçlarına gömmüş derin derin kokusunu içine çekiyordu...
Konuşulması gereken herşeyi en ince ayrıntısına dek konuşmuşlar ve uzun uzun hasret gidermişlerdi birbirlerine sarılıp..
Kim derdi ki, nefret ettiğin adamın sesine, nefesine, ellerine ve her bir zerresine muhtaç olacağını...
Ve kim derdi ki dik başlı, inatçı, ailesine kafa tutan bu yabani güzelliğin müpdelası olacak ve tüm herşeyi onun için ardında bırakmayı göze alacağını...
İkiside çok şey yaşadı..
İkiside çok yanlışlar yaptı ama..
Ama artık birbirlerinin doğruları olmuşlardı...
Belkide tek gerçek doğruları...
"Peki şimdi ne olacak..." diye fı
