Üzerime sıkıca sardığım kısa havluyu bedenimden ayırırken, odamdaki boy aynasının karşına geçtim ve çırılçıplak görüntüme baktım boş boş...
Saatler öncesinde Alex tarafından öpülen dudaklarım üzerinde ellerimi gezdirirken, yüzümde oluşan aptal gülümsemeye engel olamıyordum...
Tüm bedenim öpücüğünün etkisiyle elektrik yemiş gibi titrerken, dudaklarının tadını aldığım o anda başım dönmüş ve gözlerim kararmıştı...
İznim dışında gelişen bu olay karşısında normalde sinirlenmem ve hatta suratına tokatı yapıştırmam gerekirken, ben daha önce hissetmediğim kadar yoğun hislerle karşısında öylece kalakalmıştım...
Kalbim en son ne zaman bu kadar hızlı attı hatırlamıyorum..
Sean haklı mıydı...?
Bende ona karşı boş değil miydim...?
Evet, kabul ediyorum arada onu kıskandığım anlar oluyordu...Yada
