Mehmet Güreli Kimse Bilmez
Arın Haroğlu
Annemin ölümünden sonra yaşayan bir ölüye dönmüştüm. Sanki tüm hislerim bedenimden çekip alınmış gibi hissediyordum, artık hiçbir duygum yoktu. Kimseye hiçbir şey hissedemiyordum. Sadece bir duygu dışında, öfke. Herkese, her şeye karşı sadece çok öfkeliydim. Öfkem sonsuzdu, uçsuz bucaksızdı..
Annemin ölümünü kabul etmem ve normal hislerle kavuşmam çok uzun sürmüştü. Yine de her şey beni kolay kolay etkilemez, şaşırtmazdı.
Fakat Ateş'in arkasından odaya, tüm güzelliği ve masumluğuyla giren Birce ile hayatımın şokunu yaşamıştım. Farklı görünüyordu, küçük hanım daha bir güzelleşmişti.
Üzerine giymiş olduğu yeşil mini elbisesi, topuklu ayakkabıları, yüzündeki makyajıyla hiç benim tanıdığım Birce'ye benzemiyordu. Hatta o mavilerini ve odaya girdiği
