"Sana sarılıp uyumak istiyorum. Hem Venüs'ü de yanıma almadım. Kaç gündür adam akıllı uyuyamıyorum Dünya."
Aras'ın İstanbul'da kalacak bir yeri olmadığını öğrendiğimde onu evime davet etmiştim. Otelde kalmasını istemiyordum. Sonuçta ben ne güne duruyordum.
Eğer daha önce karşılaşsaydık bir hafta otelde kalmasına hayatta izin vermiştim.
Aras teklifimi büyük bir mutlulukla onaylayıp benim iki katlı müstakil evime gelmişti. Küçük bahçeyi ve o bahçede solan çiçekleri gördüğünde beni azarlamış, ilk önce onları sulamıştı sonra bize kahve yapmak için mutfağa girmişti.
Sanki yıllardır birbirimizi tanıyormuşuz gibi davranıyorduk.
Yani birbirimizi tanıyorduk ama düşünce olarak. Sıfat olarak değil.
"Ne diyorsun, sana sarılmamda sakınca olmaz diye düşünüyorum."
"Sorun yok. Arkadaş arkadaş
