Evimizin önü kuyu
Kuyudan alırlar suyu
İşte ben gidiyorum
Bilinmez ellerin huyu
***
Muallim yılmadan, usanmadan dere boyunda bekledi. Süheyla ise , ikilem içinde Emir Ali'ye sadık kalabilmek için çabaladı. Her günü birbirinden beter geçti.
Gönlü dere boyuna gitmek için çıldırsada, aklı 'Otur oturduğun yerde... Nikahlı kocan var, edepsizlik etme!' diye kendini payladı durdu. Ne olurdu uzaktan görse... Sanki konuşmayacaktı ki. Hem ihanette etmiş sayılmazdı.
"Aklına mukayyet ol Süheyla! Verdiğin sözleri ne çabuk unuttun? Uzaktan bakmaya gönül mü doyar? Kendine gel" diye nasıl da bir mücadele içine girmişti. Olmuyordu her ne yapsa olmuyordu. Ayaklarının tabanı kaşınıyordu sanki, dere yoluna doğru bir iki adım yürüse, taşlı yolunda sadece bir iki adım... Sonra gerisin geri dönerdi. Ya
