Süheyla geçmişine bir daha dönüp bakmamak adına herşeyi yapıyordu.
Pişmandı hemde çok pişman, böyle güzel seven bir adamın o ender ve güzel yüreğini göremediği içindi tüm pişmanlıkları !
Yaptığı onca şeye rağmen ne de güzel seviyordu Emir Ali, kocasının ismini anması bile yüreğinde binlerce kelebek uçuşmasına neden oluyordu.
Elindeki suyu dikmekte olduğu sardunyaların üzerine azar azar dökerken, üzerine düşen gölge ile başını arkasına çevirdi.
Emir Ali'ydi.
Kocası tüm heybeti ve karşı konulmaz yakışıklılığı ile onu izliyordu.
Göz göze geldikleri anda yüzünde ki gülümsemesini esirgemedi Emir Ali'den.
" Neden ikindi serinliğini beklemedin Süheyla , güneş başında bu kızgınlıkta çiçek mi dikilir gülüm? "
" Dayanamadım Emir Ali'm . Bebeğimizin olacağını öğrendiğimiz vaktin bir hatır
