Bir Canavar Yarattın

"Ben cesaretimi iki omuzuma vatka olarak astım, sense insanlığını bir ağaç dalına..."

"Kral bizi buraya tıkmış."

Karşısındaki siyah gözlü çocuk tek kaşını kaldırdıktan sonra aşağılayan bir ifadeyle yüzüne baktı.

"Bu iğrenç iftirandan dolayı, asılacaksın."

Beyaz saçlarını geriye atarken sinirle güldü.

"Ben zaten asıldım, sen kendi derdine yan." diyerek hücrenin bir köşesine yürüdüğünde arkadasındaki çocuk da öfkeyle bağırmıştı.

"Krallar kötü olmaz!"

Eshra, sinir elini kaldırıp da yere vurduğunda beyaz parmaklıklar yamulmuş, uzay gemisi rotasından hafif oynamıştı.

"O zaman bu işkencelerin adaleti ne?"

Avazı çıktığı kadar bağırdı.

"Ben buz dolu bir tankın içerisinde cayır cayır yanarken neredeydi senin kıçı kırık kralın?"

Parlaklığı tuttuğu gibi koparıp arkasındaki duvara attığında çocuk şaşkına dönmüş, korkarak geri geri gitmişti.

"Bizi kurtar!" diye bağırdı