Telefonuna gelen mesajla, uzandı ve komodinin üzerinde duran telefonu eline aldı.
"Alev, aşkım ne olur görüşelim. Yalvarırım bana bunu çok görme''
Hemen cevap yazdı "Yüzünü görmek istemiyorum. Arama beni."
Oda bom boştu. Alev gittiğinden beri koskoca evde bir başınaydı. Yatağa sinen Alev'in güzel kokusu günler geçtikçe yok olmaya başlamıştı. İçindeki boşluk ve hasret gittikçe büyüyordu. Neslihan Hanımı Alev ile ilgilenmesi için onun yanına göndermişti. Alev kabul etmek istemese de Neslihan Hanımı kıramadı.
Ne yapacaktı şimdi, onsuz nasıl yaşayacaktı. Onun gülüşünü, dudaklarını o iğneleyici sözlerini bile özlüyordu. Ona dair ne varsa hepsini özlüyordu. Şimdi ne yapıyordu acaba? Oda kendisini düşünüyor muydu? Yoksa kolayca unutmuş muydu? Odanın içinde yürüdü, dolabı, makyaj masasını elle
