Alev'in telefonu çalıyordu. Uzanıp telefonu eline alan karısına baktı.
“Tanımadığım bir numara.”
“Boş ver açma şimdi müsait değilsin. Ben telefonumu kapadım sen de aynısını yap.” Onun o haberi öğrenmemesi için elinden ne geliyorsa yapacaktı.
Alev de bu büyülü anın bozulmasını istemediği için anında itaat ederek telefonunu kapadı. Bugün onların günüydü. Harika zaman geçiriyorlardı ve hiçbir şeyin bunu bozmasını istemiyordu.
İkindiye doğru duşunu alıp banyodan çıkmıştı ki yatak odasının ortasındaki bavulları görünce merakla kocasına baktı.
“Hayırdır?”
“Seni Paris'e götürüyorum.”
“Şimdi mi?”
“Evet şimdi. Her şeyi ayarladım güzelim bir an önce gitmemiz gerekiyor.”
“Ama bu çok ani oldu. Keşke annemle görüşebilseydim vedalaşırdım onlarla.”
“Vaktimiz yok bir saat sonra uçağımız kalkıyo
