Tüm dünyam bir anda başıma yıkılmış gibi hissettirmişti gördüklerim ancak sesimi çıkarmadan kapıyı kapatıp, dudaklarımı birbirine bastırarak oradan uzaklaştım. Kulaklarıma hâlâ ulaşan boğuk inlemelere göz yumup, hızlı adımlarla kızlar tuvaletine geri döndüm. İçeriye girip kapıyı kapatır kapatmaz, kabinlerden birine girip klozetin üzerine oturdum. Güçlükle tuttuğum hıçkırıklarım ve sağanak yağmuru andıran göz yaşlarım serbestti artık...
Keşke hepsi kötü bir kâbus olsaydı ama unutmuştum bir an gerçek hayatın kâbuslardan daha kötü olduğunu.
Karan bana yalan söylemişti. O, tüm suçu Kerem'in üzerine atarak sıyrılmıştı. Belki de beni döven de O'ydu. Belki de Kerem suçsuzdu.
Ellerimi saçlarımın arasına geçirip dizlerimi yukarıya çekerek, ayaklarımı da klozetin üzerine çıkardım. Tuvaletin kapıs
